Lesson Number 1:
A crow was sitting on a tree, doing nothing all day.A small rabbit saw the crow, and asked him, "Can I also sit like you and do nothing all day long?" The crow answered "Sure, why not." So, the rabbit sat on the ground below the crow, and rested.
All of a sudden, a fox appeared, jumped on the rabbit and ate it.
*Management Lesson*
To be sitting and doing nothing, you must be sitting very, very high up.
Lesson Number 2:
A turkey was chatting with a bull. "I would love to be able to get to the top of that tree," sighed the turkey, "but I haven't got the energy."
"Well, why don't you nibble on some of my droppings?" replied the bull. "They're packed with nutrients."
The turkey pecked at a lump of dung and found that it actually gave him enough strength to reach the first branch of the tree.
The next day, after eating some more dung, he reached the second branch.
Finally after a fortnight, there he was proudly perched at the top of the tree. Soon he was promptly spotted by a farmer,who shot the turkey out of the tree.
*Management Lesson*
Bullshit might get you to the top, but it won't keep you there.
Lesson Number 3:
When the body was first made, all the parts wanted to be Boss.
The Brain said, "I should be Boss because I control the whole body's responses and functions."
The feet said, "We should be Boss as we carry the brain about and get him to where he wants to go."
The hands said, "We should be Boss because we do all the work and earn all the money."
And so it went on and on with the heart, the lungs and the eyes until finally the asshole spoke up.
All the parts laughed at the idea of the asshole being the Boss. So the asshole went on strike, blocked itself up and refused to work.
Within a short time the eyes became crossed, the hands clenched, the Feet twitched, the heart and lungs began to panic and the brain fevered.
Eventually they all decided that asshole should be the Boss, so the motion was passed.
All the other parts did all the work while the Boss just sat and passed out the shit!
*Management Lesson*
You don't need brains to be a Boss - any asshole will do.
Lesson Number 4:
A little bird was flying south for the winter. It was so cold, the bird froze and fell to the ground in a large field.
While it was lying there, a cow came by and dropped some dung on it. As the frozen bird lay there in the pile of cow dung, it began to realize how warm it was.
The dung was actually thawing him out! He lay there all warm and happy and soon began to sing for joy.
A passing cat heard the bird singing and came to investigate.
Following the sound, the cat discovered the bird under the pile of cow dung and promptly dug him out and ate him!
*Management Lessons*
1) Not everyone who drops shit on you is your enemy.
2) Not everyone who gets you out of shit is your friend.
3) And when you're in deep shit,keep your mouth shut!
Jul 30, 2009
Jul 13, 2009
Mapailubong Pagbati :))
"Danilo, lukota kanang pagbatia. Ang tinuod, hinigala ang pagtan-aw ko kanimo. Kanang gugma mo itakli sa lain. Di ug di ko madawat ang gihalad mo!"
Nagun-ob ang pangandoy ni Danilo. Gilumsan siya sa kasakit nga hilabihan! Hinukad sa iyang kahiladman ang iyang pagpangagho. Di niya mapugos ang dalaga nga panag-iyahon. May kaya ang kahimtang niini. Langit silag yuta samtang si Danilo mamumuong ultimo, way ikapasalig sa tugbawng damgo ni Lorinda.
Dihang hisayran sa inahan ni Danilo misurok ang dugo niini. Kahiubos ang nagdibal sa galamhan. "Kinsa ba gud siyang nagminaut" Puwes, pangita'g lain sama kanimog pagkabutang, Danilo! Hagit kini kanimo, anak. Kadaghang nagsayal nga kapilian mo!"
Paglikay nga di mataas ang seremoniyas ni Mama niya nagpakahilom siya. Wa magtukol.. Hinuon, may larawng mitumaw ug mihunob sa iyang kaisipan. Sa tumang kahiubos milakaw siya. Gituyo niyang wa mosanghid, nagtuo siyang babagan ni Mama niya ang iyang tinguhang pagpahilayo. Didto modangop si Danilo sa manghod sa iyang amahan sa Cagayan de Oro. Sa kahinangop usab sa uyoan ug iyaan nga way mga anak, bukas ang ilang mga dughan pagsagop kang Danilo.
Taas og katungdanan si Matias sa gam-anan ug linatang duga sa pinya. Way suliran si Danilo pagpanglimpliyo. Gihimo siyang route salesman. Daghang dapit sa Mindanao ang iyang nataak. Wa niya kalikayi nga ubay-ubayng maanyag ang iyang gikaila ug nahigala. Apan ang pagtamod niya kanila lubos nga pakigsuod. Wa siya padani sa mga panintal.
"Pagminyo na, Dan," giawhag siya sa asawa sa iyang uyoan - si Maria. Sayod kini nga milangyaw siya tungod sa kapakyasan sa gugma. "Papasa sa panumdoman mo si Lorinda. Hisgot ka na man sa babayeng himili! Wa kay kaugmaon kaniya!"
Way giluwatang katarungan si Danilo niadtong sugyot ni Tiya niya. Igo lamang siyang mipahiyom - mipakibo sa abaga.
Mga suwat nag-asod pagpangabot kang Danilo gikan sa iyang inahan ug mga igsuon. Dinhi niya hibaw-ing napilit si Lorinda pagkaminyo ngadto sa tawong way hilig ang iyang kasingkasing nga mahigugma. Mipatigbabaw man ugod ang garbo ug pagbuot sa amahan sa dalaga nga makabana'g haruhayng pagkabutang ang ilang anak. Bisan sa kaminyuong way gugma, nakaanak si Lorinda.
Sa awahing suwat nga midangat kaniya nagtaho nga ang kapikas ni Lorinda naaksidente hinungdan sa kamatayon niining hinanali. "Mahilangit unta iyang kalag!" Pangilaba ni Danilo nga nagtamod sa suwat.
Miusbaw ang katungdanan ni Danilo. Pangabaga na siya sa iyang uyoan, pagpanglabay sa katuigan. Nagamit ra niya ang kalantip sa iyang salabutan. Wa motuig, miinat na usab ang iyang ranggo ngadto sa pagka area manager sa sangang buhatan sa Sugbo. Hugot unta siyang mibalibad. Gusto niyang sa laing lugar siya ibalhin. Sa katarungan nga siya ray nasayod. Di na siya molingi sa iyang kagahapon. Di na gustong mahiagom
sa mahapdos nga pagtamay sa binuhat nga gimahal niya sa tim-os. Apan ang gahom sa kompaniya ang mipaibabaw. Gawas sa pagdawat sa bag-ong assignment wa na siyay nahimo sa pagrekula.
Luyo sa pagdumili ni Danilo, sa laing bahin nagpangilin sa kahinangop ang iyang inahan ug mga igsuon. Sayon na silang makabisita kaniya dinhi sa dakbayan.Pagpangagi sa laing katuigan nga nahimuwag kanila si Danilo, nagpabilin gihapong way kabilinggan sa kinabuhi.
"Kumusta si Lorinda, Ma?" Napugos siya bisag di niya tinguhang paghisgot sa linalang nga mitumpag sa iyang kalauman.
"Halin pa ba. Biyudang maestra!" Sa inahan nga mipasiplat sa anak.
Nangaligid ang panahon. May buntag nga nagpanon ang mga aplikante sa buhatan ni Danilo. Gihagpat niyang mga papeles sa nakalabang sa esksamin pagka salesman. Naugnok siya pagkabasa sa bansagong Jagdon. Taga amo kining apilyedoha, niya pa. Gipasugoan niya ang iyang sekretariya nga pasudlon.
"Lingkod," paghisud sa usa ka batan-on iyang giagdag palingkod.
"Salamat kaayo, Sir," dayong lingkod sa batan-on.
"Diin ang inyo dinhi sa Cebu, Gerardo?"
"Bogo, Sir."
"May nga ginikanan ka pa?"
"Inahan na lang," tubag ni Gerardo, "ang amahan ko namatay sa aksidente."
"Kining, balik sa Lunes, puhon," ni Danilo nga mihapuhap sa suwang ug misiling sa kalendaryo. "Dako ang nakuha mo sa examination. Congratulation.!"
"Thank you, Sir!" Nag-inugpo ang kalipayng mitaob sa dughan sa batan-on.
"Time pa! May driver's license ka na bang professional?"
Gipakita ni Gerardo ang iyang lisensiya sa pagmaneho.
"Unsa ba karong adlawa? Biyernes. Mouli ka sa Bogo?" Sukna ni Danilo. "O, Sir. Mosakay ko'g last trip."
"Magkuyog na lang kita. Moduaw man sab ko sa atua."
Kahingangha ang namasibas sa dagway ni Lorinda paghunong sa awto sa may tugkaran sa ilang ba'y. Unang mikanaog si Gerardo.
"Sir, mao na kini ang amo. Dali.dayon, Sir! Si Mama Lorinda nang naa sa hagdanan!" Misud pag-una ang batan-on ug milahos pagsaka.
Dugay'ng nag-ukang ang pagtinan-away ni Danilo ug Lorinda. Namathay sa tagsa-tagsa nila ka mga panagway ang mga kunot ug tunob sa katuigan nga nanglabay.
"Hangtod ba diay karon nga gawasnon nang pagbati mo gihikaw mo ba gihapon ang pagdawat sa gihalad ko?" Gipusgay ni Danilo ang kahilom nga mibagtok.
Naulawng si Lorinda. Gikudman ang iyang dila nga lugsanayng makalitok og pulong.
"Ang di mahimo kaniadto, Lorinda mahimo na ba karon?
Misubang ang salabtunong pahiyom ni Lorinda. Hinay siyang mitando nga gidunganan usab ni Danilo pagsagpo ang iyang abaga. Gi-ukoban ang iyang ngabil ni Danilo.(KATAPUSAN)
Nagun-ob ang pangandoy ni Danilo. Gilumsan siya sa kasakit nga hilabihan! Hinukad sa iyang kahiladman ang iyang pagpangagho. Di niya mapugos ang dalaga nga panag-iyahon. May kaya ang kahimtang niini. Langit silag yuta samtang si Danilo mamumuong ultimo, way ikapasalig sa tugbawng damgo ni Lorinda.
Dihang hisayran sa inahan ni Danilo misurok ang dugo niini. Kahiubos ang nagdibal sa galamhan. "Kinsa ba gud siyang nagminaut" Puwes, pangita'g lain sama kanimog pagkabutang, Danilo! Hagit kini kanimo, anak. Kadaghang nagsayal nga kapilian mo!"
Paglikay nga di mataas ang seremoniyas ni Mama niya nagpakahilom siya. Wa magtukol.. Hinuon, may larawng mitumaw ug mihunob sa iyang kaisipan. Sa tumang kahiubos milakaw siya. Gituyo niyang wa mosanghid, nagtuo siyang babagan ni Mama niya ang iyang tinguhang pagpahilayo. Didto modangop si Danilo sa manghod sa iyang amahan sa Cagayan de Oro. Sa kahinangop usab sa uyoan ug iyaan nga way mga anak, bukas ang ilang mga dughan pagsagop kang Danilo.
Taas og katungdanan si Matias sa gam-anan ug linatang duga sa pinya. Way suliran si Danilo pagpanglimpliyo. Gihimo siyang route salesman. Daghang dapit sa Mindanao ang iyang nataak. Wa niya kalikayi nga ubay-ubayng maanyag ang iyang gikaila ug nahigala. Apan ang pagtamod niya kanila lubos nga pakigsuod. Wa siya padani sa mga panintal.
"Pagminyo na, Dan," giawhag siya sa asawa sa iyang uyoan - si Maria. Sayod kini nga milangyaw siya tungod sa kapakyasan sa gugma. "Papasa sa panumdoman mo si Lorinda. Hisgot ka na man sa babayeng himili! Wa kay kaugmaon kaniya!"
Way giluwatang katarungan si Danilo niadtong sugyot ni Tiya niya. Igo lamang siyang mipahiyom - mipakibo sa abaga.
Mga suwat nag-asod pagpangabot kang Danilo gikan sa iyang inahan ug mga igsuon. Dinhi niya hibaw-ing napilit si Lorinda pagkaminyo ngadto sa tawong way hilig ang iyang kasingkasing nga mahigugma. Mipatigbabaw man ugod ang garbo ug pagbuot sa amahan sa dalaga nga makabana'g haruhayng pagkabutang ang ilang anak. Bisan sa kaminyuong way gugma, nakaanak si Lorinda.
Sa awahing suwat nga midangat kaniya nagtaho nga ang kapikas ni Lorinda naaksidente hinungdan sa kamatayon niining hinanali. "Mahilangit unta iyang kalag!" Pangilaba ni Danilo nga nagtamod sa suwat.
Miusbaw ang katungdanan ni Danilo. Pangabaga na siya sa iyang uyoan, pagpanglabay sa katuigan. Nagamit ra niya ang kalantip sa iyang salabutan. Wa motuig, miinat na usab ang iyang ranggo ngadto sa pagka area manager sa sangang buhatan sa Sugbo. Hugot unta siyang mibalibad. Gusto niyang sa laing lugar siya ibalhin. Sa katarungan nga siya ray nasayod. Di na siya molingi sa iyang kagahapon. Di na gustong mahiagom
sa mahapdos nga pagtamay sa binuhat nga gimahal niya sa tim-os. Apan ang gahom sa kompaniya ang mipaibabaw. Gawas sa pagdawat sa bag-ong assignment wa na siyay nahimo sa pagrekula.
Luyo sa pagdumili ni Danilo, sa laing bahin nagpangilin sa kahinangop ang iyang inahan ug mga igsuon. Sayon na silang makabisita kaniya dinhi sa dakbayan.Pagpangagi sa laing katuigan nga nahimuwag kanila si Danilo, nagpabilin gihapong way kabilinggan sa kinabuhi.
"Kumusta si Lorinda, Ma?" Napugos siya bisag di niya tinguhang paghisgot sa linalang nga mitumpag sa iyang kalauman.
"Halin pa ba. Biyudang maestra!" Sa inahan nga mipasiplat sa anak.
Nangaligid ang panahon. May buntag nga nagpanon ang mga aplikante sa buhatan ni Danilo. Gihagpat niyang mga papeles sa nakalabang sa esksamin pagka salesman. Naugnok siya pagkabasa sa bansagong Jagdon. Taga amo kining apilyedoha, niya pa. Gipasugoan niya ang iyang sekretariya nga pasudlon.
"Lingkod," paghisud sa usa ka batan-on iyang giagdag palingkod.
"Salamat kaayo, Sir," dayong lingkod sa batan-on.
"Diin ang inyo dinhi sa Cebu, Gerardo?"
"Bogo, Sir."
"May nga ginikanan ka pa?"
"Inahan na lang," tubag ni Gerardo, "ang amahan ko namatay sa aksidente."
"Kining, balik sa Lunes, puhon," ni Danilo nga mihapuhap sa suwang ug misiling sa kalendaryo. "Dako ang nakuha mo sa examination. Congratulation.!"
"Thank you, Sir!" Nag-inugpo ang kalipayng mitaob sa dughan sa batan-on.
"Time pa! May driver's license ka na bang professional?"
Gipakita ni Gerardo ang iyang lisensiya sa pagmaneho.
"Unsa ba karong adlawa? Biyernes. Mouli ka sa Bogo?" Sukna ni Danilo. "O, Sir. Mosakay ko'g last trip."
"Magkuyog na lang kita. Moduaw man sab ko sa atua."
Kahingangha ang namasibas sa dagway ni Lorinda paghunong sa awto sa may tugkaran sa ilang ba'y. Unang mikanaog si Gerardo.
"Sir, mao na kini ang amo. Dali.dayon, Sir! Si Mama Lorinda nang naa sa hagdanan!" Misud pag-una ang batan-on ug milahos pagsaka.
Dugay'ng nag-ukang ang pagtinan-away ni Danilo ug Lorinda. Namathay sa tagsa-tagsa nila ka mga panagway ang mga kunot ug tunob sa katuigan nga nanglabay.
"Hangtod ba diay karon nga gawasnon nang pagbati mo gihikaw mo ba gihapon ang pagdawat sa gihalad ko?" Gipusgay ni Danilo ang kahilom nga mibagtok.
Naulawng si Lorinda. Gikudman ang iyang dila nga lugsanayng makalitok og pulong.
"Ang di mahimo kaniadto, Lorinda mahimo na ba karon?
Misubang ang salabtunong pahiyom ni Lorinda. Hinay siyang mitando nga gidunganan usab ni Danilo pagsagpo ang iyang abaga. Gi-ukoban ang iyang ngabil ni Danilo.(KATAPUSAN)
The Power of Three Little Words
Some of the most significant messages people deliver to one another often come in just three words. When spoken or conveyed, those statements have the power to forge new friendships, deepen old ones and restore relationships that have cooled. The following three-word phrases can enrich every relationship.
I'LL BE THERE - Being there for another person is the greatest gift we can give. When we are truly present for other people, important things happen to them and to us. We are renewed in love and friendship. We are restored emotionally and spiritually. 'Being there' is at the very very core of civility.
I MISS YOU - Perhaps more marriages could be salvaged and strengthened if couples simply and sincerely said to each other, "I miss you." This powerful affirmation tells partners they are wanted, needed, desired and loved.
I RESPECT YOU - Respect is another way of showing love. Respect conveys the feeling that another person is a true equal. It is a powerful way to affirm the importance of a relationship.
MAYBE YOU'RE RIGHT - This phrase is highly effective in diffusing an argument and restoring frayed emotions. The flip side of "maybe you're right" is the humility of admitting "maybe I'm wrong."
PLEASE FORGIVE ME - Many broken relationships could be restored and healed if people would admit their mistakes and ask for forgiveness. All of us are vulnerable to faults, foibles and failures. A man should never be ashamed to own he has been in the wrong, which is but saying, in other words, that he is wiser today than he was yesterday.
I THANK YOU - Gratitude is an exquisite form of courtesy. People who enjoy the companionship of good, close friends are those who don't take daily courtesies for granted. They are quick to thank their friends for their many expressions of kindness. On the other hand, people whose circle of friends is severely constricted often do not have the attitude of gratitude.
COUNT ON ME - "A friend is one who walks in when others walk out," Loyalty is an essential ingredient for true friendship; it is the emotional glue that bonds people. Those who are rich in their relationships tend to be steady and true friends. When troubles come, a good friend is there, indicating "you can count on me."
LET ME HELP - The best of friends see a need and try to fill it. When they spot a hurt they do what they can to heal it. Without being asked, they pitch in and help.
I UNDERSTAND YOU - People become closer and enjoy each other more if they feel the other person accepts and understands them. Letting others know in so many little ways that you understand him or her is one of the most powerful tools for healing your relationship.
GO FOR IT - Some of your friends may be non conformists, have unique projects and unusual hobbies. Support them in pursuing their interests. Rather than urging your loved ones to conform, encourage their uniqueness-everyone has dreams that no one else has.
I suppose the 3 little words that you were expecting to see have to be reserved for those who are special; that is I LOVE YOU.
Have a great day. Love yourself and your loved ones. See yah!
I'LL BE THERE - Being there for another person is the greatest gift we can give. When we are truly present for other people, important things happen to them and to us. We are renewed in love and friendship. We are restored emotionally and spiritually. 'Being there' is at the very very core of civility.
I MISS YOU - Perhaps more marriages could be salvaged and strengthened if couples simply and sincerely said to each other, "I miss you." This powerful affirmation tells partners they are wanted, needed, desired and loved.
I RESPECT YOU - Respect is another way of showing love. Respect conveys the feeling that another person is a true equal. It is a powerful way to affirm the importance of a relationship.
MAYBE YOU'RE RIGHT - This phrase is highly effective in diffusing an argument and restoring frayed emotions. The flip side of "maybe you're right" is the humility of admitting "maybe I'm wrong."
PLEASE FORGIVE ME - Many broken relationships could be restored and healed if people would admit their mistakes and ask for forgiveness. All of us are vulnerable to faults, foibles and failures. A man should never be ashamed to own he has been in the wrong, which is but saying, in other words, that he is wiser today than he was yesterday.
I THANK YOU - Gratitude is an exquisite form of courtesy. People who enjoy the companionship of good, close friends are those who don't take daily courtesies for granted. They are quick to thank their friends for their many expressions of kindness. On the other hand, people whose circle of friends is severely constricted often do not have the attitude of gratitude.
COUNT ON ME - "A friend is one who walks in when others walk out," Loyalty is an essential ingredient for true friendship; it is the emotional glue that bonds people. Those who are rich in their relationships tend to be steady and true friends. When troubles come, a good friend is there, indicating "you can count on me."
LET ME HELP - The best of friends see a need and try to fill it. When they spot a hurt they do what they can to heal it. Without being asked, they pitch in and help.
I UNDERSTAND YOU - People become closer and enjoy each other more if they feel the other person accepts and understands them. Letting others know in so many little ways that you understand him or her is one of the most powerful tools for healing your relationship.
GO FOR IT - Some of your friends may be non conformists, have unique projects and unusual hobbies. Support them in pursuing their interests. Rather than urging your loved ones to conform, encourage their uniqueness-everyone has dreams that no one else has.
I suppose the 3 little words that you were expecting to see have to be reserved for those who are special; that is I LOVE YOU.
Have a great day. Love yourself and your loved ones. See yah!
Subscribe to:
Posts (Atom)
